بهترین تیم دنیا|بارسلونا|خبرهای ورزشی

وضعیت لیونل مسی امروز توسط کادر پزشکی باشگاه بارسلونا مشخص خواهد شد اما قبل از آن به بیان دقیق تر این مصدومیت خواهیم پرداخت.

لیونل مسی پس از دیدار مقابل اروگوئه، با خروج از اردوی تیم ملی کشورش به بارسلون بازگشت تا برای ادامه فصل به همراه آبی اناری ها با غلبه بر مصدومیت کشاله ران آماده گردد مصدومیتی که پیش از این گریبان گیر بازیکنانی چون رائول، ژابی آلونسو، آدوریز و همچنین بوسکتس شده بود و همچنین تعدادی از بازیکنان باشگاه اتلتیک بیلبائو که سابقه پرباری از این نظر دارد.

در مواجه با این مصدومیت که میزان شدت و یا جدی بودن آن متفاوت می باشد، بازیکنان تصمیم های متفاوتی را اتخاذ کرده اند. گزینه های مختلفی برای درمان وجود دارد و در این مسیر هر بازیکنی نیز بنابر تصمیم خود روشی را برای درمان اتخاذ کرده است.

طبق گزارش مارکا، سرجیو بوسکتس، سرخیو راموس و رائول گونزالس با توجه به کمتر جدی بودن مصدومیت کشاله ران خود، تصمیم به انجام بازی قبل از انجام عمل جراحی گرفتند در حالی که ایگناسیو کاماچو، ژابی آلونسو و ماریو سوارز بلافاصله پس از مصدومیت مورد عمل جراحی قرار گرفتند و بازی های بیشتری را در کوتاه مدت از دست دادند.

در این مدل از مصدومیت، باشگاه اتلتیک بیلبائو با تجربه ای که تاکنون داشته، یکی از بدشانس ترین هاست که آندر هررا، دمارکوس، آدوریتس، فرناندو مدتی را از بازی دور بودند.

همچنین در فصل گذشته، اشلی یانگ بازیکن منچستر یونایتد نیز مورد عمل جراحی قرار گرفت چون وضعیت او بسیار جدی بود که مدت ها او را از ترکیب دور کرد. بنابراین وضعیت لیونل مسی به بررسی میزان شدت کشیدگی او مربوط خواهد بود که در ادامه بیشتر توضیح خواهیم داد.

بررسی مصدومیت کشاله ران

کشیدگی عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین می تواند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شود. عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارد. این عضلات مسئول حرکات مفصل لگن در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا به دنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی می شوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات به وجود بیاید و گاهی هم فیبرهای عضلانی به صورت کامل پاره می شوند. شایع ترین عضلات لگن که دچار گشیدگی می شوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند

عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران می چسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است. کشیدگی عضله ادکتور در قسمت کلفت آن و یا در محلی است که عضله به تاندون متصل می شود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد می شود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.

هر عضله تا حد مشخصی می تواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب های ذکر شده به وجود می ایند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر می شود.

اکثر کشیدگی های عضلانی ادکتور لگن وقتی به وجود می آید که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش می کند. در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام می شوند. این حرکات، فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش می دهند و در نتیجه دامنه حرکت مفصل بیشتر میشود. وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیما شروع به ورزش شدید می کند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار می دهد.

 کشیدگی عضلانی ادکتور لگن در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند. در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند. نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار آسیب می شود

تغییر مسیرهای ناگهانی، برداشتن گام بیش از اندازه بزرگ، کش آوردن بیش از اندازه پا از عوامل به وجود آمدن درد ناحیه کشاله ران است. که این نوع کشیدگی با توجه به شدت آن در سه دسته تقسیم بندی می شود که به آن کشیدگی درجه یک، درجه دو و درجه سه گفته می شود. استراحت و گذاشتن یخ تا 48 ساعت پس از بروز آسیب دیدگی از درمان های اولیه اجباری است. به صورت معمول، زمانی که کشیدگی شدید نباشد با انجام برنامه های بازتوانی می توان امید به بازگشت ورزشکار پس از 4 تا 6 هفته داشت.

خون مردگی و احساس درد از علائم اصلی این آسیب دیدگی است. پزشک می تواند با لمس کردن زیر کشاله تست انجام دهد. البته این نوع آسیب دیدگی و تشخیص درجه آن اهمیت بسیار زیادی دارد. 

مهمترین علامت، درد روی عضله کشاله ران است. این درد بلافاصله بعد از حرکتی که موجب کشیدگی عضله و تاندون می گردد در ناحیه کشاله ران احساس می شود. پس از آن درد کم شده و بصورت یک درد مداوم و گنگ در ناحیه کشاله ران در می آید. در حالات شدید ممکن است عضله متورم شود و یا پوست روی آن دچار خون مردگی شود.

روند درمان کشاله ران

حادترین درمان این نوع مصدومیت، انجام عمل جراحی است امادر موارد غیرحاد اقدامات زیر صورت می گیرد.

به محض کشیده شدن عضلات کشاله ران باید اقدامات زیر انجام شوند :

بلافاصله فعالیت ورزشی را قطع شود

از سرمای موضعی استفاده شود

برای مدتی باید از ایستان اجتناب کرد

بعد از گذشت چند روز تا چند هفته که بستگی به شدت آسیب دارد، درد به مرور زمان کاهش می یابد. در این حالت بیمار باید به تدریج خود را آماده بازگشت به فعالیت های ورزشی کند. مهمترین اقدام در این زمان انجام روزانه نرمش های کششی بخصوص در ناحیه کشاله ران و لگن و شکم و کمر است. بعد از مدتی نرمش های تقویتی هم به نرمش های کششی اضافه میشوند. انجام این نرمش ها تاثیر به سزایی در کاهش درد باقی مانده در کشاله ران و همچنین آماده کردن ورزشکار برای برگشت به فعالیت ورزشی دارد.

در این مدت بیمار باید از انجام فعالیت های شدید بدنی و ورزشی اجتناب کند. موقعی که عضلات لگن و ران بخصوص عضلات کشاله ران کاملا بدون درد شدند و قابلیت کششی و قدرت کافی را بدست آوردند بیمار می تواند به فعالیت ورزشی قبلی برگردد.

نکته مهم در انجام حرکات کششی این است که اگر این حرکات بصورت شدید و پرتابی و بدون احتیاط انجام شوند می توانند شدت درد بیمار را افزایش داده و مشکلات او را بیشتر کنند. پس انجام این نرمش ها باید بصورت تدریجی و به آهستگی و با کشش ملایم عضلات شروع شده و بتدریج شدت کشش افزایش یابد